به یاد موزا

گریگوری بزرگ (دویسلوف) - معلم معروف کلیسای غربی که در قرن ششم زندگی می کرد. از آثار او به ویژه قابل توجه است: "دیالوگ در مورد زندگی پدران ایتالیایی" (به خاطر این اثر که به زبان دیالوژیک نوشته شده است.

در این کتاب، او به عنوان یکی از نویسندگان کتاب "قوانین چوپانی" (که در آن به عنوان "قوانین چوپانی" شناخته می شود) ، در مورد اینکه چوپان باید چگونه باشد و چگونه باید وظایف خود را انجام دهد؛ عمل لیتورژی هدیه های مقدّس شده؛ مکالمات در انجیل و کتاب پیامبر حزقیال و غیره - یاد او در کلیسا 12 مارس جشن گرفته می شود.) ، به آرشیدیاکون خود پیتر چنین داستانی را در مورد نوزاد مبارک موسی (از سخنان پروب، برادر موسی) گفت:

"وقتی موسی جوان بود، مادر خدا در خواب به او مریم مادر خدا را در خواب دید، و مادر خدا با بسیاری از جوانان در همان سن موسی بود. مادر خدا به موسی گفت: "آیا نمی خواهی با این جوانان زندگی کنی و همیشه از من پیروی کنی؟" موسی گفت: "بسیار می خواهم، پروردگار من".

پس مادر خدا به موسی گفت که از بازی های کودکانه و از هر چیز ناپسند خودداری کند، زیرا در سی روز آینده موسی به سوی او می آید و به چهره دختران دیگر ملحق می شود. از آن زمان به بعد زندگی موسی تغییر کرد: بازی های کودکانه و سرگرمی ها را رها کرد و خود را به طور کامل به زندگی شایسته خدا اختصاص داد.

پدر و مادر موسی از دیدن چنین تغییری در زندگی دخترشان بسیار شگفت زده شدند. هنگامی که از او در مورد علت این تغییر پرسیدند، موسی به آنها گفت که او در خواب مادر خدا را دیده است.

و در روز بیست و پنجم از آن که مادر خدا به موسی نمود، کودک به بیماری شدید مبتلا شد، و همه ی بدنش مانند آتش شعله ور شد. و در روز سیمۀ آن که وقت قرار دادن کودک مبارک نزدیک شد، موسی مادر خدا را دوباره دید که با همان کودکان نزد او آمد. و مادر خدا موسی را به خود خواند. و کودک مبارک با صدای آهسته به او گفت: "آیا، پروردگار من، آیا!"

با این کلمات، موسی مبارک روح خود را به دست مادر خدا تقدیس کرد و زندگی دنیوی را ترک کرد و در خانه های ابدی با دختران دیگر که همراه مادر خدا بودند، ساکن شد". [آخرین دوران نوجوانی مقدس موسی در قرن پنجم به دنبال آن بود.]

پس فرمود: "ما نمی توانیم بگوییم که همه افراد صالح به بهشت می روند، و همچنین نمی توانیم بگوییم که کدام افراد به بهشت نمی روند، ولی شاید برخی از افراد صالح از بهشت دور شده باشند، چرا که در زندگی دنیوی خود به کمال نرسیده اند".

اما در مورد این که ارواح افراد صالح که در روی زمین زندگی می کردند، وقتی از اتحاد با بدن جدا می شوند، در آسمان ها زندگی می کنند، این حقیقت روشن تر از نور خورشید است، زیرا خود خداوند ما عیسی مسیح می گوید: "زیرا هر جا که جسد باشد، عقابها هم آنجا جمع می شوند" (متی ۲۴: ۲۸) ، یعنی هر جا که خداوند ما عیسی مسیح با بدن انسانی ما باشد، بدون شک ارواح افراد صالح هم آنجا خواهند بود.

و رسول مقدس پولس بسیار آرزو داشت که با مسیح باشد. (فلپی ها 1:23) کسی که به این باور دارد که خداوند در آسمان است، باید باور داشته باشد که روح پولس نیز در آسمان با مسیح است.

همان رسول به وضوح برای همه گواهی می دهد که ارواح صالحان از بدن جدا شده و در وطن آسمانی قرار می گیرند، زیرا می گوید: "چون می دانیم که اگر خیمۀ زمینی ما، این خیمه، فرو ریخته شود، ما خانه ای از جانب خدا داریم، خانه ای که با دست ساخته نشده و ابدی است، در آسمانها".

در همان روز، یاد پدر مقدس ما، اسقف میتیلین که در سال ۸۴۲ به عنوان اسقف انتخاب شد، به یاد می آید. در همان روز، یاد شهید های مقدس ویت، مودست و کریسنتیا که در پادشاهی دیوکلیتیانوس کشته شدند، به یاد می آید. در همان روز، انتقال بقایای یک معجزه ساز نوگروت، افریم پریکاپسکی، که در ۲۶ سپتامبر ۱۵۲۳ درگذشت، جشن گرفته می شود. انتقال بقایای او در ۱۶ مه ۱۵۴۵ بود.

از جمله موارد زیر: